Rekonstrukcja sylianki z Bojkowszczyzny wschodniej na podstawie zdjęcia z 1930 r.

Rekonstrukcja sylianki z Bojkowszczyzny wschodniej. Została wykonana na podstawie zdjęcia z 1930 r. przedstawiającego kobietę (Bojkini) z Talamaszu (niegdyś Talamasz był oddzielną osadą, obecnie jest to część wsi Hukływyj) w rejonie mukaczewskim na Zakarpaciu. Na zdjęciu kobieta nosiła syliankę o tym konkretnym wzorze, jednak nie jest pewny oryginalny koloryt pracy, nie wiadomo, czy przetrwała do dzisiejszych czasów. Sylianka wykonana ręcznie tradycyjną techniką z drobnych, szklanych koralików.

Sylianki to tradycyjne naszyjniki koralikowe, tworzone i noszone przez rusińskie kobiety zamieszkujące różne regiony Polski, Ukrainy i Rumunii. Naszyjniki tworzone konkretnie w Karpatach wschodnich są częścią tradycji karpackiej biżuterii koralikowej. Naszyjniki koralikowe są charakterystycznym elementem ubioru najbardziej rozpowszechnionym u Łemków, Bojków, Hucułów i innych grup Rusinów zamieszkujących m. in. Bieszczady, Beskid niski, Zakarpacie, Marmarosz, Pokucie, Bukowinę i Podole. Do wykonania tradycyjnych naszyjników używano koralików w przeróżnych kolorach - najczęściej jako koloru bazowego używano białego i czarnego, a wzory tworzono z koralików czerwonych, niebieskich, żółtych i zielonych. Pomysły na wzory czerpano przede wszystkim z haftu - w większości były to geometryczne romby, sześciokąty, krzyże, pasy. Tak jak kiedyś, tak i obecnie do wykonania sylianek i innych naszyjników używa się drobnych szklanych koralików wielkości ok. 2-2,2mm. Współcześnie jednak zamiast nawlekania koralików na końskie włosie (a później nici lniane lub bawełniane), używa się dużo bardziej wytrzymałych nici syntetycznych. Tradycja wykonywania tradycyjnej karpackiej biżuterii koralikowej sięga do XIX wieku, najwięcej prac powstawało jednak w okresie międzywojennym.

Bojkowszczyzna wschodnia to historyczno-etnograficzny obszar zamieszkiwany przez Bojków, obecnie znajduje się po ukraińskiej stronie granicy. Bojkowszczyzna wschodnia graniczy od zachodu z Bojkowszczyzną zachodnią (polską stroną Bieszczadów) i od wschodu z Huculszczyzną. To piękny, górzysty rejon z bogatą kulturą. Bojkinie tworzyły i nosiły od święta ręcznie tkane naszyjniki nazywane syliankami (szersze ozdoby) i drabynkami (węższe ozdoby charakterystyczne dla tego regionu). Odpowiednikami bojkowskich naszyjników były wchodniołemkowskie krywulki i huculskie sylianki lub gerdany. Równie piękne prace powstawały też na terenach Bukowiny Północnej czy Rumunii. Bojkowie byli biedniejszą grupą etniczną, dlatego ich ozdoby na szyję i haft były węższe i mniej okazałe. Najczęściej kolorem bazowym sylianek i drabynek był czarny lub biały w czerwone, czarne i białe wzory. Podstawowym kształtem w hafcie i biżuterii bojkowskiej był romb, krzyż i przeróżne ich wariacje. Kolor czarny w hafcie bojkowskim pełnił najważniejszą rolę i był symbolem ziemi i dobrobytu, natomiast romby oznaczały pole orne. Często też w pracach występowały motywy roślinne. 

Naszyjnik na wiązanie z tyłu - sznurki wykonane z wysokiej jakości sznurka nylonowego, ręcznie plecione.

Wymiary pracy:

Długość części koralikowej: 25,5 cm

Szerokość części koralikowej: 3,5 cm

Długość sznurków: ok. 27,5 cm

Ogólna długość naszyjnika (sznurki + część koralikowa): ok. 80,5 cm

Biżuteria przyjdzie do Ciebie w materiałowym woreczku. Każdy egzemplarz jest ręcznie robiony z największą starannością i dbałością o detale. 

Więcej informacji o biżuterii Hidden in the Earth i procesie jej powstawania znajdziesz na Instagramie: @hiddenintheearth oraz na hiddenintheearth.pl