Rekonstrukcja bojkowskiej sylianki z Łopienki na welurowej wstążce 3

Sylianka bojkowska wykonana tradycyjną techniką. Ta sylianka jest współczesną rekonstrukcją oryginalnej pracy z okresu międzywojennego z Łopienki - znanej bieszczadzkiej, wysiedlonej wsi z terenu Bojkowszczyzny zachodniej.

W syliance zostały użyte kolory jak najbardziej zbliżone do oryginalnych, w niektórych miejscach zastosowano lekkie zamiany kolorów w stosunku do oryginalnego wzoru. Nasycone kolory podkreślają piękno i wyrazistość bojkowskiego haftu i bazowanej na nim biżuterii koralikowej. Szklane koraliki użyte w syliance są czeskiej produkcji - tak samo, jak te używane przez Bojkinie niemalże 100 lat temu. Oryginał sylianki jest jednym z bardzo niewielu przykładów zachowanych ozdób koralikowych pochodzących z obecnej polskiej części Bieszczad. W wyniku wysiedleń ludności rusińskiej, kultura bojkowska w regionie niemal całkowicie zanikła. Pozostałości dawnych zabudowań i zachowane przedmioty codziennego użytku można obecnie oglądać z muzeach i skansenach. Oryginalna sylianka została utkana w pierwszej połowie XX wieku przez mieszkankę Łopienki, która została przesiedlona najpierw do obwodu tarnopolskiego, a następnie do obwodu mikołajowskiego. Łopienka jest jedną z wielu bieszczadzkich wsi, które zostały całkowicie wysiedlone, w tym przypadku w latach 1946-1947. Wieś założono ok. 1543 roku i w 1939 roku liczyła 361 mieszkańców.

Bojkowskie sylianki i drabynki to tradycyjne naszyjniki koralikowe, będące charakterystycznym elementem ubioru Bojkiń z terenu całej Bojkowszczyzny. Syliankami nazywano zwykle większe naszyjniki (ale węższe od krywulek), a drabynkami - ich mniejsze, szerokie na 1,5-3 cm odpowiedniki. Mimo, że nazwy "sylianka" zwykle używano w odniesieniu do większych prac, nie była to reguła - w przypadku tej pracy użyto nazwy "sylianka", mimo, że ta konkretna praca jest szerokości typowej drabynki. Drabynki były naszyjnikami charakterystycznymi dla zachodniej i środkowej części Bojkowszczyzny. We wschodniej części ta nazwa nie funkcjonowała i noszono tam popularniejsze, dużo większe sylianki. Do wykonania bojkowskich naszyjników używano koralików w przeróżnych kolorach - najczęściej jako koloru bazowego używano białego i czarnego, a wzory tworzono z koralików czerwonych, niebieskich, żółtych i zielonych. Pomysły na wzory czerpano przede wszystkim z haftu - w większości były to geometryczne romby, sześciokąty, krzyże, pasy. Bardzo często kolory i wzory w naszyjnikach miały swoje znaczenie symboliczne oraz miały pełnić funkcję amuletu, przyciągającego szczęście oraz chroniącego przed biedą i nieurodzajem. Przykładowo, kolor czarny w hafcie bojkowskim pełnił najważniejszą rolę i był symbolem ziemi i dobrobytu, natomiast romby oznaczały pole orne. Często też w pracach występowały motywy roślinne. Tak jak kiedyś, tak i obecnie do wykonania sylianek i drabynek używa się drobnych szklanych koralików wielkości ok. 2-2,2mm. Współcześnie jednak zamiast nawlekania koralików na końskie włosie (a później nici lniane lub bawełniane), używa się dużo bardziej wytrzymałych nici syntetycznych. Tradycja wykonywania tradycyjnej karpackiej biżuterii koralikowej sięga do XIX wieku, najwięcej prac powstawało jednak w okresie międzywojennym.

Sylianka jest zawiązywana wokół szyi na miłą w dotyku i wygodną w noszeniu welurową wstążkę, która jest przyszyta na całej jej długości, co poprawia komfort noszenia ozdoby.

Wymiary pracy:

Długość części koralikowej sylianki - jest to minimalny obwód: ok. 28 cm

Długość wstążki (części do zawiązywania): ok. 42 cm

Szerokość sylianki: ok. 1,5 cm

Biżuteria przyjdzie do Ciebie w materiałowym, ręcznie szytym satynowym woreczku. Każdy egzemplarz jest ręcznie robiony z największą starannością i dbałością o detale. Każdy zakup wspiera promocję kultury i tradycji pogranicza oraz artystyczny rozwój karpackiej artystki tworzącej unikatowe produkty z pasją i zaangażowaniem.

Więcej informacji o biżuterii Hidden in the Earth i procesie jej powstawania znajdziesz na Instagramie: @hiddenintheearth oraz na hiddenintheearth.pl